İnsan yaşadıklarını kabullenip koysa da bir tarafa,
Yalnızlığa mahkum ettiği en güzel yılları,
Emekleriyle suladığı kurumuş dalları,
Yüreğine biriktirdiği hasarlı umutları ağlatır özünü.
İnsan olacağı varmış oldu demeyi öğrenir de,
Sırtında taşıdığı yorgunlukları,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta