Unutmak isteyince; gözüne dönüyor önce insan
Sanki bir zelzele yaşatıyor ruhuna o saplı bakış.
Çürütüyor ağır bir çekimde, düştüğü yenilgiden
Yavaşça, bir sızıntı içine boşalıyor, yok bir kaçış.
Ağlama şerefim, namusum! Salih değil di insan
Bırakıyor ısızca, çekiliyor, fısıltılar şahit, unutmuşça!
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta