Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ağlamak şair kaderidir derler,,tebrikler
Özgürce ağlamak var mı? Nerede o özgürlük? Her zanman bilgiçlik taslarız. Gözyaşlarımızı yutarız. Halbuki ağlamakta en büyük bir nimettir. Şiirinişzin anlamı çok şahane kutluyor ve teşekkür ediyorum. +10 + antolojim. esenlik diliyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta