Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Doğarken ağladım ben ilkin
Kanadım ilkin
Anamın arkasından göz yaşlarım akar artık...
Kaybedilen değerin arkasından ağlanmaz mı?Bir de anneyse! şiiri özümseyerek yazmışsınız. güzel olmuş. beğeniyle okudum. günün şiirinden tebrik ederim. selam sana.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta