Bir hüzün bulutu gelirde çöker,
Yokluğuna ağıt yakar ağlarım,
Özlemin dağlarca büyür içimde,
Bendeki resmine bakar ağlarım.
Tutuşur yüreğim hasretten yana,
Ürperir bedenim dert yağmuruyla,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta