Yokluğundan değil, işin doğrusu,
Efkar geldi geçti, ağlamıyorum.
Göz pınarlarımda gam tiyatrosu,
Perdesini açtı, ağlamıyorum.
Bu ani gidişin yaksa da bağrı,
Sebepsiz gidene yapılmaz çağrı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sözlerin sitem değildi,sanki bin kurşun!
Ya, yırtık resminle de, karşımda duruşun!
Bir de, içtikçe ağır, ağır yok oluşun!
Çok ağrıma gitse de, ağlayamıyorum...!
*******************
Sevgili Eyüp hocam, ustam... yazmışsın gönlümü, ne diyeyim. Ömrüne bereket...
Saygılar, Selamlar o' eşsiz yüreğine...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta