İstanbul’a ilk veda
Bu son çırpınışıydı
denizini kaybetmiş balığın.
Veda ederken sularıyla,
ağlayamıyordu.
Çünkü ağlamayı bilmiyordu.
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




İstanbul’a ilk veda
Bu son çırpınışıydı
denizini kaybetmiş balığın.
Veda ederken sularıyla,
ağlayamıyordu.
Çünkü ağlamayı bilmiyordu
...........................................
çünkü sevgilisiydi deniz onun
o sığıyordu da koynuna
sevgisi sığmıyordu
içinde sevgiden başka bir şeyi yoktu
ağlayıp da boşaltmıyordu.
Dilek hanım, şiir denemesi olarak emeğinize saygılar...ancak, bence şiiri biraz daha olgunlaştırmanız gerekirdi düşüncesindeyim...
Sevgi ve muhabbetle kalınız
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta