Bir çocuk ağlıyor
Gözlerinde çaresizliğin bütün hüznü
Titriyor bedeni
Üzerinde yaşamın ağır yükü
Bir çocuk ağlıyor
Memleketin herhangi bir köşesinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




teşekkürler
Merhaba Faik abi ben Remziye.
Şiirlerinin hepsi birbirinden güzel....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta