Ağlamasın!
Baba şefkatinde tohum,
Ana kucağından mahrum,
Kalmasın çocuklar.
Ağlamasın!
Gül yanaklarında keder,
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Hos bir siir kutlarim dostum guzellikler sizinle olsun***Tam Puan***
Hos bir siir kutlarim dostum guzellikler sizinle olsun***Tam Puan***
Harikasınız
Çok güzeldi duyarlı yüreğinize sağlık
Saygılar kaleminize
Karamanlı Aşık Çağlari
Hani bir hikaye vardır. Kedi yavrusunu boğazından yakalar. Sevdiği ve koruduğu için. Günümüzde de böyle, insanlar çocukları için, hayat kavgasında, maddeyi öğretiyorlar. Çıkarı öğretiyorlar. En kısa, en doğru yerden maddeye, çıkara nasıl ulaşabileceklerini öğretiyorlar. Ve bir yarış başlıyor. Okullar, dershaneler. Tek kavga, çocuğa madde ve çıkarı en güzel sağlayacak hedeflere ulaşmak. Ve kedi gibi, çocuklarının boğazlarından madde ve çıkarı yakalıyorlar. Sadece çocuklarının iyiliği için. İçlerinde hiç bir kötülük yok.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta