Dedim bende bir gün olur gülerim.
Her gün çile her gün azaptır günüm.
Gülleri solmuş öttü dertli bülbülüm.
Gülmek değil ağlamakmış kaderim.
Dostundan bazen sen tokatı yersin.
Sen buna kader mi kader mi dersin.
Solan çiçekler ağlarsa nasıl gülersin.
Gülmek değil ağlamakmış kaderim.
Yıkıldım kahroldum düştüm yerlere.
Harcadım ömrümü göz göre göre.
Söyledim acıları gerçekleri bin kere.
Gülmek değil ağlamakmış kaderim.
Fehmi.
Boynum bükük hep gezsede benim.
Acıyla keder gerçek olan düşmanım.
Şikayet ederim ama ben kime derim.
Gülmek değil ağlamakmış kaderim.
Kayıt Tarihi : 19.2.2026 19:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!