Nasıl etmeli de ağlayabilmeli
farkına bile varmadan?
Nasıl etmeli de ağlayabilmeli
ayıpsız,
aşikare,
yağmur misali?
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




insanlar keşke utanmadan sıkılmadan ağlamasını becerebilse.Usulca sımsıcacık ve temiz gözyaşlarını yüzünde akıtabilse.Çünkü bu duygu insanlığın kimyasında var.Ama biz ağlamayı hep gurusuzluk ve acizlik görürüz.Bu duygudan kurtulmamız şart bence.Sonra utanmadan ve sıkılmadan ağlayabiliriz
acizliğin pençesinde ise insan oglu bu şiirdeki gibi ayıpsız ağlayamaz.sevda ile yogurulmuş yüreklere seslenilirse bu şiirde tabi ki ayıpsız ağlanabilir.şiir son derece duygu yüklü.
bazen göz aglar,bazen söz.köz düsmüs yürek aglar..kalem aglar,alem aglar bazen de..degerini bilelim aglamalarimizin..
Ağlamak, bulutların yağmuru çorak topraklara indirmesi gibidir. Ağlarken içimizdeki gizli parçalarıda dışarı atarız. Ağlamak insan işi=)
Bu şiir ile ilgili 124 tane yorum bulunmakta