Gurbet elinde yalnızım arayanım yok
Telefon almışım telefonumu tuşlayan yok
Sevdiğim aradığım o insanlara artık sevgim yok
Ağlamak istiyorum beni anlayan yok.
Aşık değilim ama çaresizim
Derdimi anlayan yok dertliyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hak yolunda ağlayan, felah bulur sonunda!
Yok uğruna ağlayan, bela bulur anında.
Gözyaşını haybeye, fuzuliye harcama!
Her damlayı kaydeden, meleğin var yanında!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta