Ağlamak kahrolmak boşmuş sevgin yoksa yaşamımda
Sensizlikler bitiriyor yiyor içten içe beni
Çaresiz dertler sarıyor yaşadığım şu dünyamı
Anımsatıyor hep seni o tatlı öpüşlerini
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
