Elimi uzatıyorum denizin şımartan aydınlığına,
Yüzümü yakamozlarla yıkıyorum,
Gözlerim yanıyor,kızarıyor,
Bir kaç damla tuzlu deniz damlası düşüyor,
Ağlayan deniz,ben değilim,biliyorum.
Biliyorum,yosundan değil saçlarım,
Öyle canlı,öyle sağlam olsun.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




dikenli yollar bile
oluverir gül bahçesi
gönül bahçamizde...
saygılar...
BENCE AĞLAMAK; DUYGULARIN TAŞTIĞI SINIR NOKTASIDIR.BU NOKTAYA GELDİĞİMİZDE
O RUH HALİMİZİN AĞLAMAYA İHTİYAÇI OLDUĞUNA AÇIKÇA KESTİRİRİZ.VE BAŞLARIZ AĞLAMAYA...ÇÜNKÜ BİR NEVİ İÇ DÖKÜŞTÜR AĞLAMAK.....AMA ZAMANINI VE YERİNİ DOĞRU TESPİT EDİP, BUNA İHTİYAC DUYDUĞUMUZU ZORUNLU HİSSETTTİĞİMİZE...
Şiirinizin içine koskoca dünyayı sığdırmaya çalışmışsınız gibi görünüyorsa da inanın koskoca dünyayı sadece işte bu şiirle anlatıvermişsiniz vesselam.
Şöyle düşünüyorum da,sadece bu şiiriniz bile sizin şair olmanıza yeter.TEBRİKLER HANIMEFENDİ
Çok güzel 'Çakıllara, dikenlere, taşlara' inat.
Yüreğin dert görmesin
Sevgilerimle
MEHMET ALİ ŞAHİN
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta