Sen de gidiyorsun demek, ölümsüzler kentine
Deme, deme, ağlamaya gözyaşım yok
Ne karlı dağlarım var besleyecek gözlerimi
Ne de Güneş’e ulaşamamış pınarım
Hep sana ağladım
Yanıyorum yangınlar içinde
Güneş’in alnında, en kuytu köşede
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yüreğinize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta