Çok bilirim yanlız başıma
Kuytularda ağladığımı,
Erkekler ağlamaz sözüne inat.
Ama yinede erkekliğe
Toz kondurmamak için gizlice.
Bir gün bir yerde;
Beraber olurda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Tebrik ederim efendim..Keşke hepimizde başımızı dayayıp ağlayabilecek bir omuz bulabilsek..Şiirinizde güzel bir hediye gizli..Kutlarım !!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta