Önce burnunda bri sızlama hissedersin
sonra kipriklerin kısılır
anlamsız bir parlaklık olur gözlerinin içinde
ekseri burna yakın olan iç tarafdan akar ilk damla
hıçkırdıkça çoğalır
her tarafından fışkırır gibi koyverir kendini...
sonrası zaten iplik söküğü gibidir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta