kaderdir diyerek avut kendini
gecenin sesiyle ağlama yeter
çilenin tığıyla örüp alnımı
ilmek ilmek derdi bağlama yeter
aşkın tezgahında dert desen desen
endamın selvidir cemalin ahsen
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta