Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ağlıyordu..çünkü..siz yoktunuz yanında..sevmek için ..yanında olmak.. yeterli deyil mi yoksa..yürekten ve uzaktan mı..tükendim..yükettim.. sokaklara uzanan el..sevdanın közlüğünü hafifletmek mi..teselli mi yoksa..payıma düşen bunlar..aslı sizde..hikayesiyle.. okununca daha bir hüzün kokuyor..geç saatlerde,tebrikler,Sayın Ata.
çok güzel çok
anlamli bir dogum günü hediyesi ve hatirasi olmus tebrikler saygilarimla baki, selamlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta