Ah edip dünyaya ağlama gönül
Gözlerim ağladı yıllar savurdu
Gözyaşımı verdin her damla ödül
Gözlerim ağladı eller savurdu
Her akşam içime bir hüzün çöker
Ayrılık kalbimi büker ha büker
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Paylaşımınız için teşekkürler. Zuhal Demiröz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta