Ağlama İstanbul
kaybettiğime ağlama
ben ağlamayı unuttum ya sayende
sende beni unut kendinde
gökte uçma çabasında bir yaralı kuş gibi
çırpınıp dururum yaşam kavgasında
ha düşer ha kalkarım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta