Bir çocuğun gözlerinde küçülüyordu,
Kocaman dünya.
Şahit olduğu gerçekler
Tanıklık ederken ruhunda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çocuklar hiç ağlamaydı keşke . kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta