Belki bir gün dönerim sana.
Belkide dönemeden ölürüm anam.
Mezarıma güller ek derim sana.
Baş ucumda çöküp ağlama anam.
Kara toprak sarmış bedenimi.
Ağlayıpta dökemezsin kederini.
Duaya muhtacım açıpta ellerini.
Dizlerine vurarak ağlama anam.
Damlalar düşmesin mahsum yüzüne.
Ak saçlar düşmesin siyah zülfüne.
Kızıl kan çökmesin mavi gözüne.
Ne olur ardımdan ağlama anam.
Ferhat ALTUNAY
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta