ağlamakla geldim zulüm dolu dunyaya
gözyaşlarım dinmek bilmiyor anam
dört mevsim severdin beni
hep savaşırdın beni için anam
yüzünü görmesem isyan ederim
sesini duymasam feryat ederim
gökyüzündeki melekleri sen bilirim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




anaya ağıt...
çok derinden ve içten bir duygusallıkla...
saygılar kaleminize ve yüreğinize...
selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta