Nasıl da feryat eder göz bebeklerin
Asılmışken damlacıklar kirpiklerine.
Büyür, hışımla küçülür, kısılır ve kopar birden.
Yüzlerce acı dökülüverir ardından
Parmak uçlarına...
Anlamaz ki tırnakların halden, ve içini kemiren
Korkularından...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta