Utangaç bir çocuk gibi seyrettim
Konuşamadım, perdenin ardından baktım
Kimse görmedi beni, duymadı kimse
Ben yatağımın kenarına çöküp ağladım
Ben yatağımın kenarına çöküp ağladım
Başım ellerimin arasına aldım
Gülmedim içten, sevinçle gülmedim
Ben bu dünyayı hiç sevmedim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta