Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili İbrahim Bey;Sevince de varız,eleme de,kederede.Çünki insan olarak yaratılmışız.Hepsinin zamanı yeri başka başka.Ağıtınız o kadar yerinde dizelenmiş ki,okuyucuyu bile kederlendiriyor.Ama şiirsel olarak bu kadar başarıyla sunmanızı dahada etkileyici olduğunu arz etmek istiyorum.Diğer şiirleriniz de çok doyumluk.Yüreğinize sağlık.
Başarılarınızın devamını diliyorum
Keyifle okudum bu çalışmanızı.Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta