Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kapılara kilit vurup ağladık ....ana baba ardından yapılan ağıtların en hüzünlü olanı o kapılarki gözümüzü açtığımız dünyaya merhaba dediğimiz ev tüm ölmüşlerimizin günahları af olsun kaleminiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta