İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Niye ağlamasın erkekler, öyle bir kural mı var, erkeklerde insan sıfatında olduğu sürece ağlamağa mahkumdur, çünkü insandır, insan ise, zirvesine çıkılamayacak kadar yüksek, dibine inilemeyecek kadar da alçak olabildiğine göre, onda da her gerçek vardır ve olacaktır. o gerçeği bilen ve onunla yaşamaya çalışan gönüllere selam olsun. hadi diğerlerine de selamlar olsun. selam sevgi taşır. sevgisiz bir mahluk da yoktur. gönlünüze sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta