İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
[[Hakikaten şiirlerin harika...sürükleyici bir tarzın var..insana okurken hissetirebiliyorsun...olması gerekende bu..bizede sizi kutlamak düşer..saygı ile...
Dostum ne kadar güzel yazışsın ne güzel anlatmışsın ne diyim daha çok beğendim...
Kim bilir.Belki !
Sevdim şiirinizi.Tebrikler
yüreğinle nakşetmişsin adete mısralara..yürek konuşurya hani bazı anlarda sözler susar, sesler susar, şiirler susar, kalem susar yalnız yürek konuşur..ve mısralara yansıyan yürek çırpınışlarıyla akseden kelimeler..yüreğine sağlık..Evet belki şaire ağlamak yakışmaz ama ağlamasada mısralarda hayat olmaz cansız olur..Ağlamak böyle anlarda güzeldir..Allah cümlemize haz veren ağlamalar nasip etsin inşaAllah
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta