Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ağlamaktan utanma / Ağla ki akayım içinden / Ağla ki kalmasın geriye hiç bir şey benden./.şiiriniz mükemmelinde üzerinde bir şiir kutluyorum böylesine insanı etkileyen mısraları döktüren yüreği....sevgilerimle kaleminize sağlık ...İnsanı alıp bir yerlere götürüyor....
böyle yakıp yıkmaya ne gerek vardı ki
git deseydin gitmez miydim?
--
bir başkası daha...yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta