AĞLA KALEMİNLE
Sahte bir ölüm parmak uçlarına dokunursa bir gün
Sen ağlamaya devam et, akıt gözyaşlarını kaleminin
Yapmacık bir el okşarsa gözyaşlarını
Sen sakın kanma, inadına ağla o gülse de
Kapansa da kalbinden kopardığın yapraklar sana
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta