Emrine amadeyim hayat.
Bak bir O'nun kulu olamadım anne!
Gökten beri gör beni...
Ağlamak olmayan o yerde.
Dök inci gözyaşlarını...
Doğduğum gün ki gibi kalamadım anne!
Öyle saf, öyle duru...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Saf ve duru kalmak hepimizin dileği ama hayat kötülüğün ağlarını herzaman kuruyor. İstesek de istemesek de bir şekilde günaha giriyoruz. Güzel bir şiirdi. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta