Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ağla içindeki tüm acıları akıt gözyaşınla,
Ağla gecenin karanlığında sessiz çığlıklarınla
Ağla geçmişine ağla,geleceği düşünme şu ana ağla.
Şiirinizi okudum çok etkilendim kutlarım Enver bey selamlar.
Dünyaya gözlerimizi açtığımız ilk andan itibaren başlamıyormuyuz zaten ağlamaya .Ağlamak bazen nasılda rahatlatır insanı.
Güzel dizelerdi.Kutlarım Sn.ETÜRK
Çok güzel bir şiir yüreğiniz dert görmesin
Çok güzel yazmışsınız kaleminize gönlünüze sağlık
vurucu mısralar, nasıl kayahanın şarkıların dinlediğimizde ona ait olduğunu bilmesek bile hemen onun olduğunu anlarız. Artık bir Enver ERTÜRK şiirilerinide böyle anlayabilirz.
bu şiirinizi begendim.demekki bu düsünceler tek bende yokmus diye düsündüm..ağla ağlaki içimizdeki çaresizliği sil süpür..
seviniriz ağlarız, üzülürüz ağlarız, kavuşuruz ağlarız
hep ağlarız
bence ağlamakta bir meziyettir.
kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta