Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sn. Gönültaş
Hüzün dolu, şiir gibi bir şiir. Kocaman alkışlar. 10
En hüzünlendiren mısralar:
Arar diye nöbetlerdeyim telefon başında
Biçareyim şimdi şu genç yaşımda
Simsiyahken bak aklar var saçımda
Kendime şimdi ağla diyorum
Mutluluk, hayatınızın ayrılmaz bir parçası olsun.
Sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta