Trenin kalkış düdüğünü çalmasıyla,
başlamıştı gözyaşları akmaya.
Bir vakit tereddütten sonra sorabilmiştim;
Yardımcı olabileceğim bir şey var mı diye ?
Elleri ile dökülen gözyaşlarını toplamaya çalışıyordu.
Derin bir bakıştan sonra;
Anamı kaybettim dedi..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta