Sus! Sadece ağla...
Ağlamayı bilmiyorsa gözlerin,
Sus ki...
Ağlayanlar,
Bilmesinler ağlamadığını...
Duymasınlar kalbinin sesini...
Onu bırakıp gittiğini görmesinler...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta