Gölgesinde oturamayacağını bildiğin bir ağaç dik o zaman Hint’in dediği gibi,
Sonunu göremediğin denizi kucakla, bırak seni alan o olsun,
Yarım kalacağını gösterse de sana hislerin, tecrübelerin,
yine de çekinme, giden gittiği için değersizleşmez
ve kurtulmaya çalışma ıstırabından, hatta kucaklamalısın onu,
Çünkü kalan, sadece kalabildiği için değerlidir,
ve umutsuzluğu kanıksama ne olur,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta