Suskunluğumu sormayın
Çok çetin kışlardan geçti ömrüm
Avaz avaz bağırmak yerine,
İçim içim susmayı öğrendim.
Haykırdığım zamanlarda bile,
Ne dinleyenim oldu, nede anlayanım
ondandır şimdi .
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta