Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gerçekten bir ağıt..
Herşeye rağmen insan başını kaldırıp bakmalı hayatın yüzüne mutlaka bir tebessüm görecektir..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta