Gör ki gölge bile kendini arar,
ışığın değmediği yerde büyür insanın sesi.
Bir adım ileri, bir adım geri—
dünya dediğin, yürüyüşünü duyan bir yankı sadece.
Elinden kayıp giden anlara tutunma,
zaman tutulanı değil, bırakanı sever.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta