Gör ki gölge bile kendini arar,
ışığın değmediği yerde büyür insanın sesi.
Bir adım ileri, bir adım geri—
dünya dediğin, yürüyüşünü duyan bir yankı sadece.
Elinden kayıp giden anlara tutunma,
zaman tutulanı değil, bırakanı sever.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta