bir çocuk ağlıyor uzakta
bütün çocuklar benim
kan ağlıyor yüreğim
kaç arşın insanlık katlettik
kaç kıyımdan yürüyüp gittik sırıtarak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




duyuyorum!
o ağıtlar
ki
kulak dolgunluğum.
kim bilebilir
ki
o ağıtlarla
büyüyorum.
Naime hanım
yazdığınız
şeylerin
altına
imzamı
atabilirim.
Harikasınız yüreğinize sağlık.
duyuyorum!
o ağıtlar
ki
kulak dolgunluğum.
kim bilebilir
ki
o ağıtlarla
büyüyorum.
Naime hanım
yazdığınız
şeylerin
altına
imzamı
atabilirim.
Harikasınız yüreğinize sağlık.
Bir cocuk agliyor uzakta, butun cocuklar benim.. cocuklugumda aglayan bendim...
tutmuyor kötürüm yüreğim
yüreğim kan damlıyor çocuk
duyar gıbıyım..
uzulurum nerede bır cocuk gorsem...
sevgıyle kal daıma,
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta