Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Melek Hanım, Amca ve Kardeşinizin Ruhlar şad, Mekânları
Cennet olsun, Dilerim bir daha böyle bir Destan yazmak
zorun da kalmazsınız...Ömrün uzun, yolun hürişan olsun...
Allah rahmet eylesin sabırlar diliyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta