Ağıt 4 Şiiri - Onur Saydam

Bu kutsal dünyada hep bir kırgınlığım vardı
Kimse ben değildi .ben ise hep bir kimseydim
Anlamam ben kutsallığı ve o sessizliği
Ama ben anne sütü gibi bir hayat vermem
Ama ben hep bir inanandım

Ama ben bu sözleri söylerken bile inançsızdım
Susmakten nefret ediyordum.kalbim bile meleklerin nurunu anlamaz
Ben bir tek seni bilirim tanrım

Ama ben bir korkağim.ruhum hep bir cevap istedi .hiç bir şey bana bir açıklama yapmadı.
Bu hayat bana hep yük verdi .ama kalbim mistik bir ağlayışla o yükleri red etmek istedi
Neden hayat bu kadaer kederli

O kutsal sessizlik bile basit bir yansımadan ibaret iken.tanrımı. Bana en. Büyük desteği
O kutsal rezonans ile fark ettirmesiydi..
Ama tanrım dünya neden bu kadar kederl…
İnsan acı çekerken.neden bencil kaldım…