Yemyeşil çağında toprakla bütünleşip,
Öldün birader, bir daha ölmeyeceksin.
Bitmeyen bir yasın inkarına yerleşip,
Meçhulden usulca tebessüm edeceksin.
Son valizde saklıdır donmuş çocukluğum,
Bir küçük minibüsün bitmeyen bekleyişi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta