Aldırma yüzümün güldüğüne,
İçimde müebbet bir ağıt var.
Söylenir durur her dilde,
Sevdaya neyler ki dört duvar.
Çentiği hüzün, çetelesi efkar,
Ağır ağır törpülüyor zamanı,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta