Öyle mesafeler koyma göğüme,
yağmur zamanı gibi yaklaşsın bulutlarım,
el etek öpmesin yerim göğüm
onurlu zamanların oğulu ve kızı olsun güneş!
Herbiri karakutularıyla düşmüştü oysa,
toprakta saçılmıştı bilinmezlikler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta