Yağmurlu bir ayak sesine benziyor yokluğun,
Gitmelere bürünüyor hep.
Ellerim, yüzümde visale eriyor birden
Kimsenin dokunamadığı bir cenaze oluyorsun.
Ortada,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta