Yarının rehaveti çöktü üzerime
Sensiz olacak yarının dinginliğinden doğan
Gitmenle doğan sensizliğin yarını
sensizlikten doğan yalnızlığımla yalnızız şimdi
dost olamadık, çok anlaşamadık
ama gözüm gibi bakıyorum ona
çünkü senden bana emanet
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta